วันนี้เด็กๆที่เล่น HI5 คงจะเริ่มชินแล้วกับการพิมภาษาไทยแบบวัยรุ่น ซึ่งอ่านไปเราก็เข้าใจกันได้อย่างรวดเร็ว แต่ลองเรียกแม่มาอ่าน เรา เชื่อ เรย น๊าาาาา ว่า แม่ มึง จา คอดด งง เรยย อ่า แสดดด ม่า รุ เรื่อง เรยยยย เพราะมึงเขียนภาษาไทยด้วยตัวสะกดประหลาดและเว้นวรรคทุกคำ เป็นการจับภาษาไทยรวมกับภาษาอังกฤษ และภาษาญวณ(จริงๆอ่านว่า ภาษายวน ยวนยี) ซึ่งถามเด็กที่ยังใช้ภาษาไทยปกติอายุประมาณ 25 แบบผม ผมรับได้กับภาษาที่วิบัติเล็กน้อย หรือเรียกๆดีๆว่าภาษามันมีวิวัฒนาการไปบ้าง เช่น แต่ก่อนคำว่า ครับ ตอนจบท้ายประโยคเราเคยเขียนมี ร และออกเสียง ร ชัดเจนต่อมานานๆเราเริ่มไม่ออกเสียง ร แล้วเขียนใหม่ว่า คับ หรือคำว่าสวัสดี เราก็เขียนกันว่า หวัดดี ซึ่งรวมกันแล้วเอาไปเขียนให้คุณปู่ดูว่า หวัดดีคับ ปู่คงงงๆเล็กน้อย ว่าหวัดมันดียังไงเป็นแล้วขี้มูกไหล แล้วหวัดมันคับได้ไงกูไม่ได้อ้วนขึ้น… แต่คนเดี๋ยวนี้คำว่าหวัดดีครับเราเข้าใจก็ได้แล้ว แล้วคนที่เขียน สวัสดีครับ ว่า หวัดดีครับ ถึงจะไม่ถูกต้อง 100% มันก็ไม่ได้ดูแย่นัก
แต่ไอ้ที่วิบัติหนักๆแบบที่ นู๋ๆ ท้าง หลายยย ชอบ คุย กับ พี่ ใน เอ็ม พี่ ว่า มัน เกิงง ก่า การ วิวัฒนาการ ไป มากกกมายย น๊ะ นู๋ นะ…. พี่ว่ามันวิบัติชิบหายแล้วนะ ขอยกตัวอย่างเช่น
น้อง xxx : พี่วีค๊าาาาา
พี่วี : (ทำงานยังไม่ว่างตอบ)
น้อง xxx : พี่ วี ทาม งาน อยุ ป่ะ
พี่วี : (เออมึงรู้นี่ วันอังคารสิบโมงครึ่งกูคงไม่ได้โกนหนวดหรอก)
น้อง xxx : พี่ วี นู๋ อยาก ได้ ทอ สับ ออมเนีย
พี่วี : หวัดดีจ๊ะ (ลูกค้าของลูกค้า คุยหน่อยก็ได้วะ)
น้อง xxx : พี่ อ่า ก่า จา ตอบ นู๋ ด้าย
น้อง xxx : นู๋ ทัก เพ่ มา เปง สิบ พี่ ม่า เคย ตอบ เร๊ยยย
น้อง xxx : วัง เน้ พี่ วี คุย ก่า นู๋ ด้วย ดีจาย คริคริคริ
พี่วี : จ้า (กูคุยด้วยเฉยๆไม่ได้จะเลี้ยงข้าวไม่ต้องมาดีใจเว่อร์)
น้อง xxx : ออมเนีย ขาว อ่า เพ่ มัน 16 กิ๊ก ป่ะ ค๊า
พี่วี : ใช่จ้า (มึงเล่นพิมพ์คำเว้นคำ SMS มึงคงใช้กินพื้นที่น่าดู เอาไป 80 เลยไม๊)
………………..
………………..
น้อง xxx : พี่ วี นู๋ ไป กิง ข้าว ก่อง น๊า ค๊า พี่ วี ปายย กิง ได้ แย๊วว เที่ยง แย๊วว
พี่วี : จ้า (ถ้ามึงห่วงกูขนาดนี้ พิมพ์ดีๆให้กูอ่านออกดีกว่านะ)
ฝากมิวสิควีดีโอของน้อง โต๋ มั้ง? ไว้อีกซักหน่อย ถ้าขี้เกียจดูหมดให้ข้ามไปดูตอนจบ”ฝันดีคับ”
